Gittin...

"Gidersen... Gözümdeki son parıltıyı da alır götürürsün. Bir zemherenin ortasında titrerken bırakırsın beni. " demiştim dinlemedin...

Ardına bile bakmadan acımasızca çekip gittin...

Ardından söylediğim bu cümleleriyse duymadın bile... Çoktan yitirmiştim gölgeni gecenin karanlık sularında...

"Ama merak etme ayakta kalırım ben. Tıpkı fırtınaların boynunu eğip yıkamadığı kavak ağacları gibi. Senden bana yadigar kalan her anıyı bir kez daha bir kez daha yaşarım. Aşkım da benden yadigar kalır sana.."

Duymadın beni...

Aşkım da benden yadigar kaldı sana...

Unutma!...

Yüreğimde yüreğini taşıdığım sürece aşkımda hücrelerinde gezinecek ve sen bu aşkı bir türlü söküp atamayacaksın hücrelerinden...

Bil ki; ardına bile bakmadan acımasızca gidişinin izleri silinmeyecek... Geri döndüğündeyse bıraktığın gibi olmayacağım... Hep bir yanım kırık olacak... Ve bu aşk kangren bir sevda gibi her an kanayacak... Seni de kanatacak beni de kanatacak...