Bir gün karşılaşırlar bir yerlerde ,önemli değildir hani yer,mekan ve zaman..
Birileri yazmıştır bir yerlere …
Boşuna ağlama tanrının vakti yok sana!..
Karşılık verir önder,bu küçücük yüreğe ..
Tanrı’nın vakti olmayabilir ama benim var diye..
Sihirli bir kalem hediye eder , bırakıp gider ellerine..
Önder’in yüreğindekiler,akar Aydan’ın kalbine,
Çok sonra fark eder kalemi ,yoktur artık yerinde ..
Bilir aslında,kimin ellerinde....
Kalemimi ver der…o senden bana hediye.
Önder gülümser
O kalem bende değil der ,senin yüreğinde….